RSS
piątek, 01 lipca 2011

 

Reklama według definicji słownikowej pochodzi od łacińskiego słowa
reclamo (krzyczę). Czytając dalej w "Słowniku wyrazów obcych" J. Tokarskiego
dowiadujemy się, że wyraz ten oznacza " ...rozpowszechnianie informacji o
towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia (...),
zwykle za pomocą plakatów, ogłoszeń w prasie, radiu, telewizji, stanowiące
zachętę do nabywania towarów lub korzystania z określonych usług." Śledząc
przytoczoną definicję reklamy (zamieszczoną w słowniku z 1980 r.) zauważyć
można, że traci ona nieco na aktualności w dzisiejszych czasach. Podkreśla
przede wszystkim informacyjno-komunikacyjny charakter reklamy, kiedy ta
obecnie dotyka często naszej sfery emocjonalnej, przeżyć, pragnień, nie
gardząc motywami erotycznymi i śmiesznymi tekstami. Stosunkowo trudno jest dzisiaj spotkać się z reklamą, która ma wyłącznie informacyjny charakter i bez żadnych sztuczek, w sposób bezpośredni prezentuje walory danego produktu. Celem współczesnej
reklamy jest wyeksponowanie, wyróżnienie danego produktu (firmy) z całej
masy produktów konkurencyjnych i/lub wyrobienie skojarzenia produktu z
pozytywnym stanem emocjonalnym u wybierającego go klienta.
   Reklama to najstarszy instrument promocji -angielscy historycy utrzymują,
że pierwsza reklama z prawdziwego zdarzenia zachęcała do kupna herbaty i
została zamieszczona na łamach londyńskiego pisma "Mercurius Politicus" już
w 1658 roku. Ponad 1000 lat temu pojawiły się w Stanach Zjednoczonych szkoły
uczące jak stworzyć dobrą reklamę. Pierwszy podręcznik reklamy, napisany w
języku polskim, ukazał się ponad 90 lat temu w Krakowie.
   Agencja reklamowa Foote, Cone & Belding zaproponowała tzw. "macierz FCB",
w której odmiennie tłumaczy się działanie reklamy w przypadku czterech różnych grup produktów.

 


   Reklama informacyjna dotyczy takich dóbr, w przypadku których wybór mocno
zaangażowanego w zakup konsumenta opiera się głównie na przesłankach
racjonalnych i obiektywnych. Reklama taka powinna dostarczyć nabywcy
szczegółowych, racjonalnych argumentów na rzecz promowanej marki. Ważna jest
demonstracja działania produktu.
   Reklama emocjonalna dotyczy produktów, które są dla klientów ważne, gdyż
wyrażają w pewnym sensie ich osobowość (wzmacniają ego kupującego). Dają
poczucie satysfakcji z faktu kupowania wyjątkowej, prestiżowej marki.
   Reklama tworząca nawyk odnosi się do bardzie prozaicznych produktów,
kupowanych często na zasadzie rutyny. (artykuły spożywcze, środki chemii
gospodarczej, benzyna).  W tym wypadku celem reklamy jest głównie
przypominanie, utrwalanie marki w świadomości konsumentów.
   Reklama dająca satysfakcję  dotyczy produktów, w przypadku których dużą
rolę odgrywa indywidualny gust ("małe przyjemności dnia codziennego"). Tego
typu reklama powinna być "lekka", pogodna czy nawet wesoła (humor jednak
musi się wiązać z daną marką-reklama nie może być śmieszna w wymiarze
uniwersalnym!)
   W zależności od reklamowanego produktu oraz od rodzaju odbiorców, do
których ma ona trafić specjaliści wybierają określony rodzaj mediów, w
których pojawi się kampania.
Reklamy skierowane do dzieci najlepiej odbierane są w telewizji. Połączenie
obrazu, dźwięku, ruchu i koloru wpływa na dziecięcą wyobraźnię i jest łatwe
do zapamiętania na długo. Produkty przeznaczone dla młodzieży najczęściej
(oprócz najpopularniejszego medium-TV) możemy spotkać w pismach
młodzieżowych oraz usłyszeć w radiostacjach komercyjnych i na demotywatorach. Reklamy (najczęściej kosmetyków i markowych ubrań) muszą wpłynąć na ambicję młodego człowieka ("musisz to mieć!"). Są krótkie, pełne znaczącej symboliki, agresywne.